Tjeetje Wijnand, da's toevallig! Zo'n serie heb ik ook gemaakt - maar ze zijn alledrie leuk, en zeker zo bij elkaar geven ze een mooi beeld van hoe het toe gaat bij onze scheveningse meeuwen.
Het komt er op neer dat men
a) een vis ziet (ruikt wellicht)
b) deze met de snavel probeert te pakken
c) zo hard mogelijk eraan trekt tot ie loslaat en dat kan weer
d) doordat de snavel van een andere meeuw sterker lijkt te zijn
e) doordat de snavel van de ene meeuw sterker lijkt te zijn
f) doordat beide snavels even sterk lijken te zijn en de vis ergens midden in een zwakke plek blijkt te hebben.
Verdere observaties lijken te leiden tot de veronderstelling dat na deze fase de meeuw die ineens geen vis meer in zijn snavel heeft het op een schreeuwen zet, de vleugels wild om zich heen wapperend en met de poten stampend aan de andere meeuwen laat zien hoe sterk en machtig hij ondanks deze nederlaag is. Het gedrag komt bij alle leeftijden en sexen voor, met een lichte voorkeur, lijkt het, voor de jongere exemplaren, maar dat kan ook liggen aan het feit dat die meer vertegenwoordigd zijn dan de volwassene.
Opvallend is dat dit soort situaties de aanwezigheid van andere species, met name die van de soort homo sapiens, lijkt aan te trekken als honing dit met bijen doet. Dit zijn dan veelal groepjes van 3 of 4 exemplaren die wonderlijk tolerant ten opzichte van elkaar zijn, en dit telkens weer bevestigen met klanken die klinken als:
gaaaaaaf gaaaaaaf gaaaaaaf
neegamaaaaar neeegaamaaaaar
magggikkookkkkmaagikkoook
jajajajajajaja
gaaaaaaafgaaaaaf
wachteveikkomeraan
hiiieeeeeeroooooooooo
Deze klanken wil ik nog verder uitwerken omdat ik tot nog toe niet goed begrepen heb wat ze betekenen

grtz, josephine